Tijdens de Algemene Ledenvergadering van 10 maart 1995 heeft de WCN, als blijk van waardering voor de –langdurig- bewezen diensten voor de vereniging, het ere-lidmaatschap toegekend aan mw. R. Walraven-Post.

De Navette Trofee zag het levenslicht op donderdag 25 mei 1995. Tijdens het WCN Hemelvaartsweekend in dat jaar bood mw. Walraven-Post de imposante beker aan aan de vereniging, omdat zij de vereniging op die wijze op haar beurt wilde bedanken voor de toekenning van het ere-lidmaatschap.

 

navette

 

Zij stelde voor om van deze unieke prijs een wisselbeker te maken in die zin, dat hij nooit eigendom kon worden van enige winnaar, maar elk jaar opnieuw uitgereikt kon worden. De naam van deze beker zal zijn de “Navette Trofee”, genoemd naar de Westerly “Navette”, waarop de Walravens lang gevaren hebben.

Het vaststellen van de voorwaarden voor uitreiken van de trofee liet zij graag over aan het bestuur.

Het bestuur heeft zich ernstig beraden over de voorwaarden van toekenning van de trofee. Tot een definitief omschreven voorstel heeft dat beraad nooit geleid.

Wel vindt het bestuur dat de persoon, die in aanmerking zou komen voor deze prijs, lid of mede-lid van de WCN dient te zijn, tenminste aan één vaarevenement moet hebben deelgenomen, en daarnaast nog iets extra moet hebben bijgedragen aan het welzijn van de Westerly Club Nederland of (één) van haar leden.

Jaren later is daar nog aan toegevoegd dat de trofee niet aan zittende bestuursleden uitgereikt zal worden. De trofee behoeft niet per sé elk jaar uitgereikt te worden, maar het streven moet zijn de beker zo veel mogelijk jaarlijks uit te reiken.

De extra bijdrage is vanzelfsprekend een rekbaar begrip, maar dat geeft de trofee een breed spectrum.